Анги 32: Зуун жилийн зэвсэг амжилттай дээрэмдэгдсэн нь-2

Chapter 32: Cent-Arms Successfully Stolen – 2

Ян И хоёр нүдээ зөөлөн аниад, цээжиндээ гэрлийн цагираг үүсч, гурвалжин шугамууд дэлгэгдэв.

Yan Yi squinted slightly, a halo of light appearing on his chest as a triangle pattern unfolded.

[Алтан цагийн чадвар идэвхжлээ.]

[Golden-Prime Ability Activated.]

[Би таалагдсан жүжигчин ‘Тун Вэньци’-д 1000N хөрөнгө оруулахыг хүсэж байна.]

[ I want to invest 1000N in my favored actor “Tong Wenqi”.]

“Надад ийм ихийг өгөөд яах гэсэн юм бэ, намайг алга болгохыг хүсэж байна уу!”

“Why are you giving me so much? Do you want me to disappear?”

Хүү Ян И руу ууртай ширтэв.

The young man shot Yan Yi an angry glare.

“Энэ зүгээр л мянган жилийн хөрөнгө оруулалт шүү дээ… За за, чи хэдийг хүсэж байна, таван зуу?”

“This is just a millennium investment… Fine, fine, how much do you want? Five hundred?”

“Би богино настай гэж үү! Хамгийн бага тоглолтын хөлсөөр л өг.”

“Do I look like I live that short a life! Just give me the minimum performance fee.”

“Ай, чи үнэхээр.”

“Ah, you really are something.”

Ян И толгой сэгсрэн, хөрөнгө оруулалтын жилээ өөрчиллөө.

Yan Yi shook his head and altered the investment amount.

[Би жирийн дүр ‘Тун Вэньци’-д 10N хөрөнгө оруулахыг хүсэж байна. Үзвэрийн загалмайлсан эцгийн хувьд түүнийг алтан цагийн од болно гэдэгт би итгэхгүй байгаа юм шиг байна.]

[I want to invest 10N in minor role ‘Tong Wenqi.’ As the Ratings Godfather, it seems I don’t recognize his potential to become a prime-time breakout star.]

Тун Вэньци хүлээн авсан арван жилийн Chronos-оо мэдрээд, нүүрэнд нь инээмсэглэл цэцэглэв.

Tong Wenqi felt the ten years of Chronos he received and his face lit up with joy.

Ян И бодолхийлэн хэлэв: “Чи тэр бууг дээрэмдүүлээсэй гэж хүсэж байна уу, үгүй юу?”

Yan Yi weighed his words carefully: “So, do you hope that gun gets stolen, or not?”

“Хөө, хэрэв тэд үнэхээр гартаа оруулж чадвал, бидэнд олж авах нь илүү хялбар болно. Гэхдээ Ян Зицангийн одоогийн үзүүлж буй байдлаас харахад, эдгээр новшнууд зүгээр л үхэхээр явж байгаа юм шиг санагдаж байна.”

“Ha! If they really get their hands on it, snatching it from them would be a lot easier. But judging by Yang Zicang’s performance so far, those guys are probably just going to get themselves killed.”

“Үнэхээр, түүний хажууд тэр хөгшин архичин байна. Ийм зальт хүн амархан хууртахгүй. Тэгээд… Луо Биний Moxel-аа амжилттай дэвшүүлчихсэн байна.”

“Indeed, by his side is that old drunkard—a veteran fox who won’t fall for any cheap tricks. And besides… Robin Lo has already succeeded in upgrading Moxel.”

“Энэ шинэ залуугаас ашиг олсон нь лавтай.”

“He must be profiting from this rookie.”

Хоёулаа атаархсан байдалтай байв.

Both of them wore envious expressions.

Тун Вэньци аман дахь чихрээ зажилсаар хэлэв:

Tong Wenqi rolled the candy in his mouth and said,

“Ухаанаар бодоход зэвсэг үнэхээр дээрэмдэгдээсэй гэж би ч хүсэхгүй байна. Гэхдээ Ян Зицан манай төв байранд төрөлхийн эсэргүүцэлтэй ханддаг юм шиг харагдаж байна. Хэрэв энэ буу тэдгээр дээрэмчдийн гарт очвол, бид энэ Зуун жилийн зэвсгийг олж авахад хялбар болох төдийгүй, Ян Зицантай бүр мөсөн муудалцахаас зайлсхийх боломжтой.”

“Logically, I don’t really want the weapon to actually be successfully robbed. But Yang Zicang seems to have a natural aversion to our headquarters. If this gun ends up in the hands of those robbers, it’ll actually be easier for us to get ahold of Cent-Arms, and we can avoid a complete falling-out with Yang sub Ichio.”

“Тэгэхээр…” Ян И Тун Вэньци руу харав.

“So…” Yan Yi looked at Tong Wenqi.

“Тэд хүмүүст танигдахгүй байхыг хүсэж байгаа биз дээ, яг тохирч байна. Хэхэ, би эдгээр дээрэмчдэд туслая.”

“They want to be unrecognizable, don’t they? Perfect. Heh, I’ll go give those robbers a hand.”

Тун Вэньци хар шилэн жижиг ширээнээс атга самар шүүрэн халаасандаа хийгээд, гэрийн тэрэгний хаалгыг онгойлгон үсрэн бууж, Ян И-гийн нүднээс хурдан алга болов.

Tong Wenqi grabbed a handful of nuts from the small black glass table and stuffed them into his pocket, then opened the RV’s door and jumped out, quickly disappearing from Yan Yi’s sight.

Хүмүүс зөвхөн Ян Зицангийн чадвар хэрэггүй эсэхийг, түүний сайн зүйлсийг олж авч болох эсэхийг л хардаг.

The world only cares whether Yang Insan’s abilities are useful and whether they can get their hands on the good stuff he has.

Гэхдээ илүү нууц мэдээлэлтэй байгууллага, хүмүүсийн хувьд энэ шинээр төрсөн Дөрвөлжин залуу бол өөр түвшний үнэ цэнэтэй зүйл юм.

But for organizations and individuals with access to more secretive intelligence, this newly emerged Kong Di Prince is a much more tempting target on a different level.

Хамтрагчаа явсны дараа Ян И бодсоны эцэст цээжнээсээ нэг Moxel-ийн гэрлийн туяа гаргав.

After his partner left, Yan Yi thought for a moment, and a Moxel light refracted from his chest.

“Лао Вэй, хурдасгасан бүсэд орж ирсэн үү?”

“Hey, Wedger, have you entered the acceleration zone yet?”

{Аль хэдийн орсон, үүрэндээ ойртож байна.}

{Came in long ago, almost at the nest.}

“Өө, тэгвэл сайн байна. Дашрамд хэлэхэд, энд Ян Зицантай холбоотой нэг жижиг мэдээ байна. Хэн нэгэн хувиа далдлан түүнийг дээрэмдэхийг хүсэж байна. Чи урьдчилан таамаглах бооцоо тавих уу?”

“Oh, that’s good. By the way, I’ve got a bit of info on Yang Zicang. Someone wants to disguise themselves to rob him. Want to set up a betting pool on it?”

{Тэр шинэ Дөрвөлжин? Тэр зэвсгээ алдахгүй гэж таамаглах уу?}

“That new Quad? Predicting he won’t lose his weapon?”

“Түүнийг ялна гэж бооцоо тавих хэрэггүй, учир нь Шяо Чи оролцоно. Ямар нэгэн осол гарахгүй л бол тэр буу бидний гарт орно.”

“Don’t bet on him winning—because Xiao Qi’s going to make a move. If nothing goes wrong, that gun will end up in our hands.”

{Тийм юм уу, хэхэхэ, Дөрвөлжинг амжилттай таамаглаж чадвал миний хуримтлал бараг хүрсэн байж магадгүй.}

“I see, hehehe. If I successfully predict the Quad, maybe my accumulated will be just about there.”

Буйдан дээрх Ян И-гийн царайд итгэлтэй инээмсэглэл тодорч, утас ярьж байгаа мэт өөртэйгөө ярив:

Yan Yi on the sofa wore a confident smile, talking to himself as though on a phone call:

“Тийм ээ. Нэгэн зэрэг нэг Дөрвөлжин болон нэг Зуун жилийн зэвсгийн төгсгөлийг таамаглах нь чамд Moxel-ийн дэвшилтийн гол нөхцөлийг олж авахад хангалттай байх ёстой. Таамаглалын тооны хуримтлалыг бид аажмаар хуримтлуулж болно.”

“Yeah. Simultaneously predicting the outcome of a Quad and a Cent-Arms should already be enough for you to secure the core condition for promotion to Moxel. As for the prediction count accumulation, we can take it slow.”

Сэтгэлийн холбоо тасарч, гэрийн тэрэгний эрэгтэй урд зүг рүү анхааралтай ширтэв.

The Syn-Link cut off, and the man in the RV focused intently on what lay ahead.

Жижиг дэлгэц дээр Ян Зицан гурвуулаа нэгэн уулархаг ойг хурдан туулж буй дүрс гарч байв.

The small screen showed Yan Zicang’s trio moving swiftly through a stretch of patchy forest.

Энэ газар сүйрсэн хотоос гэнэт ургасан жижиг уул мэт санагдав.

This area stuck out like a small acropolis abruptly grown from the ruins of a wasted city.

Ян И уруулаа бага зэрэг ташин, зурагтны дэлгэц рүү харав.

Yan Yi’s mouth curled slightly as he looked at the image on the TV.

Дэлгэцэн дэх Ян Зицан ямар нэгэн зүйл бодож байгаа мэт.

In the frame, Yang Zicang seemed lost in thought.

……

……

Хэрэв өөрийн наслалт дээр нэмээд энэ нэмэлт хэдэн арван жилийн Chronos-ийг тооцвол, нийтдээ зуу гаруй жил ашиглах боломжтой байх ёстой.

Counting his original lifespan with an extra few decades of Chronos, he ought to have more than a hundred years to use.

Гэхдээ энэ Шуудангийн тэмдэг яг хэр их цаг хугацаа шаардах вэ?

But this mail emblem—how much time would it require?

Ян Зицан түүний талаар илүү их мэдээлэл олж авахыг хүсэж байв. Гэхдээ Chronos-ийн дайны зэвсэг аль хэдийн олон нуугдмал асуудал авчирсан байв. Хэрэв эдгээр хүмүүс өөрийг нь бүрэн Шуудангийн тэмдэг олж авсныг мэдвэл, энд амьдрах аюулын коэффициент эрс нэмэгдэх болно.

Yang Zicang was eager to seek more information about it. However, the Chronos weapon had already attracted considerable potential trouble—if these people found out he had also obtained the complete stamp, the risk of surviving here would skyrocket.

Зөвхөн мөрөөдлийн талбарт ашиг олж авах хүртлээ Шуудангийн тэмдгийн мэдээллийг нууцлах хэрэгтэй.

He had no choice but to keep the stamp’s information concealed, and only by gaining benefits from it in the Dreamscape could he truly rest easy.

Гэхдээ энэ зүйлд таван зуу эсвэл мянгыг оруулах шаардлагатай юу?

But would this thing cost five hundred or a thousand?

Эсвэл үнэндээ Chronos ашиглан мөрөөдлийн доторх цагийг тэнцүү харьцаагаар уртасгаж болох юм бол, тэгвэл өөрийн зуу гаруй жил хангалттай байх ёстой.

Or perhaps, in reality, Chronos could proportionally extend time in the dreams. If so, his over a hundred years should already be enough.

“Буугаа түр хугацаагаар өгч чадвал бүр ч сайн байх болно. Эдгээр ямар ч ёс суртахуунгүй гэмт хэрэгтнүүд Chronos-ийн дайны зэвсгийг алсаас эргүүлж авч болно гэдгийг мэдэхгүй нь лавтай.”

“If only I could find a way to temporarily send the gun out. These utterly unscrupulous criminals would never imagine that I can retrieve the Chronos weapon remotely.”

Энэ бодол нэгэнт үүссэн цагт залуугийн зүрх хүчтэй цохилж эхлэв.

Once this thought took root, the young man’s heart began pounding wildly.

Энэ үнэхээр хэрэгжүүлж болох төлөвлөгөө байв.

This was truly a feasible plan.

Хамгийн сайн нь олон хүний нүдэн дээр Зуун жилийн зэвсгээ гараасаа алдах хэрэгтэй!

The best scenario would be to cast Cent-Arms away from his hand in full view of everyone!

Эдгээр хүмүүс тэмцэхийг хүсвэл тэмцэг! Өөрийгөө илүү хүчтэй болсны дараа дахин нээлттэйгээр үзүүлэх болно.

Let them scramble for it all they want; when he grew stronger, he would display it openly.

Ян Зицан гартаа барьсан мөнгөлөг урт жад руу харав. Олон чоно болон өөр ертөнцийн муур төрлийн амьтдыг алсны дараа урт жадны гадаргуу дээр илүүдэл нарийн зураасууд гарч ирэв. Энэ нь таталцлын орон зай жадаар дамжин хольцыг гадагшлуулж байгаа хэрэг.

Yang Zicang gazed at the silver Lance in his hand. After killing many wolves and exotic feline creatures, delicate new lines had appeared on its surface—evidence of gravity space expelling impurities through the gun.

“Дүү минь, чи юу бодож байна?”

“Bro, what are you thinking?”

“Юу ч биш.”

“Nothing much.”

Ян Зицан зам зааж буй Луо Бинь руу харан: “B зэрэглэлийн огтлолцол их үү?”

Yang Zicang looked at the guide Robin Lo and asked, “Are there a lot of B-class intersecting zones?”

“Тийм ч муу биш. Хэрэв давтамжийн болор байвал чи тохирох огтлолцлыг зуун хувь олох болно. Харин миний шинэ Moxel-ийн хувьд одоогоор тийм газар олдоогүй байна.”

“Not too many. If you have a frequency crystal, you’d definitely find the corresponding intersecting zone. As for my new Moxel, I haven’t discovered such a place yet.”

Энэ үгээ хэлсний дараа Луо Бинь дээшээ бага зэрэг харав, тэнгэрт юу ч байсангүй.

After saying this, Robin Lo glanced slightly upward, but there was nothing in the sky.

Гурав ярилцсаар ургамал ногоо элбэгтэй нэгэн газар ирэв. Одоо бага зэрэг эзгүйрсэн мэт боловч, энэ газар урьд нь сайн арчлага авч байсныг харж болно.

The trio chatted as they arrived at a patch of land lush and orderly with vegetation. Although it now seemed somewhat neglected, it was clear that this place had once been well-maintained.

“Ёо ёо, энэ газар дэлхий дээр ямар нэгэн ургамлын хүрээлэн байсан байх.”

“Oh wow, this should be some kind of botanical garden on Earth.”

Агаарт нарийн анхилам үнэр тархаж, Луо Бинь эдгээр үнэтэй моддыг харав.

A faint fragrance filled the air as Robin Lo gazed at the precious trees.

“Энэ Шэн Юань харшийн доторх ландшафт.” гэж бяцхан хүү хэлэв.

“This is the interior of Sheng Yuan,” said the young boy.

“Шэн Юань?”

“Sheng Yuan?”

“Тийм ээ, манай гэрийн ойролцоох вилла дүүрэг. Би өмнө нь энд ирж байсан.”

“Yep, a villa area near our home. I’ve been here before.”

“Хөө, ямар ч вилла байсан хамаагүй, одоо ямар ч хэрэггүй болсон.”

“Heh, villa or whatever, none of it’s much use now.”

Энэ удаагийн ан цавын орц мөчир, хуурай навчаар дүүрсэн хаягдал усан сангийн дэргэд байв, нурсан газар доорх хоолойн орц мэт харагдаж байв.

The entrance to this crack lay by a desolate pond piled with branches and fallen leaves, looking like the opening of a collapsed underground pipe.

Ян И-гийн дэлгэц дээр Ян Зицан нарын бүлэг огтлолцолд орсноос хойш дохио тасарчээ.

On Yan Yi’s monitor, the signal had been lost ever since Yang Zicang’s group entered the intersecting zone.

Дүрс өөрчлөгдөж, уралдааны машин зар сурталчилгаа мэт хэдэн хүний царай дүрслэгдэв.

The scene shifted, flashing the facial images of a few people like a car advertisement.

Хар хувцастай эр тэдний дундаас Тун Вэньци-гийн жижиг дүрсийг сонгов.

The man in black selected Tong Wenqi’s small picture from the options.

[Жирийн дүр ‘Тун Вэньци’ тайзнаа гарч ирлээ!]

[Non-player character ‘Tong Wenqi’ has appeared!]

Дэлгэцэн дэх тэр аль хэдийн урт ханцуйтай цамц, урт өмд, бээлий өмсч, толгойдоо хар даавуун уут, гадуураа энгийн чөтгөрийн баг зүүсэн байв.

In the screen, he had already changed into long sleeves, long pants, and gloves. On his head, he wore a black cloth bag, with a simple terrifying mask over it.

Тун Вэньци хэдэн хүний араас тэр олон өтгөн модтой газар луу явж байв.

Tong Wenqi was following behind several people, heading toward an area dense with lush trees.

“Энэ залуугийн хөдөлгөөн хурдан байна шүү.” Ян И дэлгэц ширтэн өөртэйгөө ярив.

“This guy’s fast enough.” Yan Yi muttered to himself as he watched the screen.

——“А Шянгийн хэлсэн ч зөв байна. Тэр бууг гартаа оруулсны дараа бусад хүмүүс биднийг онилно.”

——”Well, what Ah Xiang said makes sense. After we get that gun, others are bound to have their eyes on us.”

“——Зарах уу? Ядаж тав зургаан мянган Chronos-ийн үнэтэй байх.”

——”Why not just sell it? At least worth five or six thousand Chronos.”

——“Таван мянга? Юу гэж хошигнож байгаа юм бэ. B зэрэглэлийн огтлолцолд санамсаргүй хэсэг хугацаа өнгөрөөхөд л нэг жил ч болохгүй хугацаанд бид бүгд хэдэн мянган жил амьдрах бурхад болж чадна.”

——”Five thousand? You kidding? Just hang out in a B-class Crossover for a while, and in less than a year, every one of us could become immortals living for thousands of years.”

“Эдгээр новшнууд Зуун жилийн зэвсгийн үнэ цэнийг ч ойлгохгүй байна.”

“These fools don’t even understand the true value of a Cent-Arms.”

Ян И-гийн цээжин дэх Moxel анивчив.

The Moxel on Yan Yi’s chest flickered.

“Надад зохиолын хураангуй өг.”

“Give me a plot summary.”

[Тун Вэньци маш хурдан хөдөлгөөнөөр бие засахаар явсан нэг дээрэмчинг цохиж унагасны дараа, дээрэмчний хувцсыг өмсөж, ‘дээрэм амжилттай болсны дараа олзоо хэрхэн ашиглах вэ’ гэж ярилцаж буй энэхүү нүүрээ далдалсан бүлэгт нэвтэрчээ.]

[Tong Wenqi, using his incredible speed, took down a bandit who had gone to the restroom. After putting on the bandit’s outfit, he blended into the masked team, which was discussing ‘what to do with the loot once the robbery succeeds.’]

[Тэд Ян Зицангийн байгаа газарт удахгүй хүрч, төсөөлж буй муу төлөвлөгөөгөө хэрэгжүүлэх гэж байна.]

[They were about to reach Yang Zicang’s location, ready to execute their vile plan.]

[Эдгээр хүмүүс амжилтанд хүрэх үү? Зөвхөн жирийн дүрийн Тун Вэньци юу хийх вэ? Биднийг хүлээн харцгаая.]

[Will these people succeed? And what will Tong Wenqi, a mere walk-on character, do? Let’s wait and see.]

Үйл явц өөрийн таамагласантай адил байв.

The process was playing out exactly as he had guessed.

Ян И өөрийн Moxel-ийн чадварт бахархав.

Yan Yi smirked, proud of his Moxel ability.

Хөрөнгө оруулсан хүмүүсийн тухай мэдээллийг дараагийн өдрийн оройн найман цаг хүртэл авах боломжтой.

Anyone who has been Invested can obtain their related information until 8 PM the following day.

Мөн Moxel нэг хүнийг шууд дамжуулалтаар сонгож болно.

Additionally, Moxel can select one person for a live broadcast in real time.

Өөрөө зөвхөн гурвалжин боловч түүний үнэ цэнэ нь жирийн Дөрвөлжингийн чадвараас давсан байв.

Though he was merely a triangle, his value had already surpassed that of an ordinary Quad’s ability.

“Шяо Чи, тэд чамайг анзаараагүй, санаа зоволтгүй.”

“Xiao Qi, they didn’t find you. Don’t worry.”

{Би мэдэж байна.}

{I know.}

Хэхэ, өөрөө дэлхий дээр байхдаа зөвхөн нэвтрүүлгийн найруулагч байсан ч, энд бурхан мэт болжээ. Мянган нүд, салхины чих бүгд энэ нэг Moxel-д байна.

Heh heh, back on Earth, he was just a director, but here he was like a god. Clairvoyance and clairaudience—all contained within this single Moxel.

……

……

Нөгөө талд Шинэ сарны зэрэглэлийн огтлолцол дотор Ян Зицан, Луо Бинь болон хүү Лян Ши нар хоёр дахь дэлгэцийн бүсээ тогтворжуулж дуусав.

On the other side, within the Crescent-level intertwined space, Yang Zicang, Robin Lo, and the young Liang Xi had just stabilized the second Shadow Canvas Zone.

Энэ бол янз бүрийн байнга өөрчлөгдөж буй бүсүүдээс сонгосон том барилгын дотоод орчин байв.

This was the interior environment of a large structure selected from among various ever-changing zones.

Гурав амьсгаа авав.

The three took a breather.

“Энэ шат яг л театр шиг. Энэ үнэхээр театр биш биз дээ. Би өмнө нь Бродвэйн видеог үзэж байсан, дотор нь ямар нэгэн сүнсний театр гэж байдаг нь яг ийм хэлбэртэй.” гэж Луо Бинь хэлэв.

“This staircase looks like a theater. It’s not really a theater, is it? I once watched a video about Broadway, and there was this haunted theater inside that looked just like this,” said Robin Lo.

Y хэлбэрийн нуман шатны баруун талд зогссон Ян Зицан хөмсгөө зангидан: “Сүнсний театр, Бродвэй? Ийм жүжиг байдаг гэж үү?”

Yang Zicang, standing on the right side of the Y-shaped curved staircase, frowned. “Haunted theater, Broadway? Is that a real play?”

Лян Ши: “Ах аа, таны хэлж байгаа нь ‘Дуурийн театрын сүнс’ биз дээ.”

Liang Xi said, “Uncle, are you talking about The Phantom of the Opera?”

“Юу гэсэн үг? Өө, магадгүй тэр байх, би мартчихжээ. Үнэхээр харамсалтай, гал түлэхэд ч ашиглаж болохгүй юм.”

“What the heck? Hmm, maybe. I forgot. Too bad—it’s not even fit for burning as firewood.”

Луо Бинь чулуун нуман шатыг тогшив.

Robin knocked on the stone curved staircase.

Булчинг нь имж шиг хүчтэй болгосон нэгэн буга согоог хатгаж унагасан Ян Зицангийн амны булан татав.

Yang Zicang’s mouth twitched slightly as a sika deer, its muscles as powerful as a kangaroo’s, was pierced and fell to the ground.

Дуурийн театрын сүнс, сүнсний театртай холбоотой… За…

The connection between The Phantom of the Opera and the Haunted Theater… well.

Орцноос үймээн шуугиан гарав.

A commotion arose at the entrance.

“Хүн байна!”

“Someone’s here!”

Гурав тэр зүг рүү харав, өвсөн дэлгэцийн бүсээс долоон нүүрээ далдалсан хүний дүрс гарч ирэв.

The three of them looked over—seven masked figures burst out from the grassy stage scenery area.

“Ян Зицан!”

“Yang Zicang!”

“Тэр Chronos-ийн дайны зэвсэг мөн үү? Үнэхээр нарийн, гоё зэвсэг юм.”

“Is that the Chronos weapon? A truly exquisite and beautiful armament.”

Тэдний хувцсыг хараад Лян Ши-гийн зүрх түгшив.

Seeing their attire, Liang Xi’s heart skipped a beat.

Хэлэх ч үгүй, эдгээр нүүрээ далдалсан новшнууд асуудал үүсгэхээр ирсэн нь лавтай.

No need to say more—these masked bastards were clearly here to cause trouble.

Лян Ши Ян ах руугаа харан, тэр ч бас хүнд төлөвтэй байхыг харав. Түүний санаа зовних үед гэнэт Ян Зицангийн царайнд баяр хөөрлийн өнгө тодорч байхыг харсан мэт санагдав.

Liang Xi glanced at Brother Yang, noticing his grave expression. Just as his own anxiety deepened, he suddenly thought he saw a hint of delight flicker across Yang Zicang’s face.

Гэхдээ тэр илэрхийлэл агшинд алга болжээ.

But the expression vanished in an instant.

“Өө?” Лян Ши нүдээ арчихад урд талын Ян ах нь хэвээрээ хүнд төлөвтэй байв. Өмнөх нь түүний харсны эндүүрэл байв уу?

“Huh?” Liang Xi rubbed his eyes. Before him, Brother Yang’s face remained solemn. Had he misread it just now?

“Яг энд байна. Дүү минь, чи сайн дагаж иржээ.”

“So you’re here, bro. You’ve done well tailing him.”

Эсрэг талынхан инээмсэглэн тэдний нэгийг магтав.

The man on the other side chuckling praised one of their own.

Луо Бинь ширүүн харцаар зэвсгээ чанга атгаад, нэг алхам урагшлав:

Robin Lo gripped his weapon tightly with hostility, stepping forward:

“Ноёд оо, огтлолцолд Chronos хийхээр орж ирсэн бол яагаад нүүрээ далдалсан юм бэ!”

“Gentlemen, since you’re all after the Chronos in the Cross Realm, why the masks!”

Тэр жад яг одоо үнэхээр Ян Зицангийн гарт байгааг хараад Ю Чэний бүлэг дотроо баярлав.

Seeing the spear now in Yang Zicang’s hands, a surge of exhilaration coursed through Yu Chen and his group.

Цао овогтой хүн дуугаа өөрчлөн хашхирав: “Ян овогтон, буугаа өг, тэгвэл бид шууд явна. Хэрэв санхүүжилтээр амьдралаа сунгах гэж байгаа бол бид хүчээр авна!”

The man named Cao shouted in a distorted voice, “Hey, Yang, hand over the gun and we’ll leave immediately. If you’re trying to get more cash to stay alive, we’ll just take it by force!”

Ян Зицан шүдээ зуун: “Та нар үнэхээр үр дүнтэй юм аа.”

Yang Zicang gritted his teeth and said, “You guys sure are efficient.”

Түүний цээжин дэх Moxel-ийн дугуй гэрэлтэж, Дөрвөлжин хурдан тэлэн, хоосон орон зайд уусав.

The Moxel circle on his chest lit up, and Quad rapidly expanded, merging into the void.

“Ноёд эзэд ээ, хэн нэгэн миний Chronos-ийн дайны зэвсгийг дээрэмдэхийг хүсэж байна. Эдгээр тэнэгүүдийг хөөж гаргахад хэн тусална, би дараа нь түүнд хариуг нь өгнө.”

“Ladies and gentlemen, someone wants to steal my Chronos weapon. Anyone who helps me drive these fools away will be repaid by me in the future.”

Хэдэн арван километр тойргийн хүрээний тоо томшгүй олон хүн энэхүү Moxel-ийн санхүүжилтийн хүсэлтийг хүлээн авлаа.

Countless people within a radius of dozens of miles all received Moxel’s crowdfunding request.

[Би, агуу Дөрвөлжин, тулааны санхүүжилтийг эхлүүлж байна.]

[I, the great Quad, commence battle crowdfunding.]

Comment

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *