Тэрхүү том дэлбэрэлт болсноос хойш хоёр өдөр өнгөрөв.
Том од болсон сүнсэн галт тэрэг — Бяцхан Ма Чао! Одоо өдрийн цагаар ч тэнгэрт чөлөөтэй давхиж чадна!
Цорын ганц асуудал бол, одоо тэр сүнслэг аймшигтай болсон.
Орсон хүн гарахдаа халуурч өвддөггүй хүн байхгүй. Үүнтэй холбогдуулан Ян Зицан өөрөө ч галт тэргэнд маш олон эм, эмчилгээний төхөөрөмж худалдан авч нөөцөлсөн.
Энэ үед, Жу Ин туслах хотын дарга нар галт тэргэнд, эмийн шүүгээнд бөөн бөөн халуун бууруулах наалт, эм, эмчилгээний бөмбөлгүүдийг харж байв…
«Өвчлүүлээд эм зардаг нэг суваг гэх үү…»
«Энэ нисдэг метро хар зүрхт эмнэлгийн байгууллагын хамтрагч болох чадвартай юм шиг санагддаг.»
……
Нисдэг дэвсгэр дээр суусан Ян Зицан үүлний завсарт хөвж, алсын галт тэрэг энгийн метроны хурдаар үүлийг сэтлэн өнгөрөхийг харж байв.
«Бид улам өндөр газар очъё.» Лү Бин, Шю Шючуан нар хэлэв.
Ян Зицан толгой дохиж, нисдэг дэвсгэр үргэлжлүүлэн өндөрт гарав. Хоёр зуун метрээс давсны дараа, энэ нь секундэд нэг жил хүртэл нэмэлт Chronos зарцуулж эхлэв. Илүү өндөр газар улам олон байр суурь эзэмших хэрэгтэй.
«Агаар маш нимгэн, толгой бага зэрэг өвдөж байна.»
Пад, нэг шил өвчин намдаагч толгойгоо дарсан Фан Шююний өвөрт унав.
«Та нар тэр талыг хар!»
Шяо Лю гэнэт босч урд тал руу заав.
Урд талд эмх замбараагүй мэт хөвөх орц байв. Урсах мөнгөн усан хөшиг мэт.
«Тэр Алдагдсан Хийсвэр Компани байж болох уу?»
Энэ нь энэ хоёр өдрийн Бяцхан Ма Чаогийн нээлт байв. Ойртоод ажиглахгүй бол хэн ч харж чадахгүй.
«Огт адилгүй юм шиг. Гэхдээ энэ ертөнцөд ‘Алдагдсан Хийсвэр Компани’-аас өөр ямар хачин нууц орон байхыг би мэдэхгүй.»
Ян Зицан цагаан сүнсний сэтгэцийн луугаар очиж шалгахад, орох хаалга маш чимээгүй байв.
«Сэтгэцийн хүчээр үүссэн байх.»
«Сэтгэцийн хүчийг энд үлдээж, тэр дэлбэрэлтэд эвдрээгүй нь, үлдээсэн хүн маш хүчирхэг бололтой.»
Хэдэн хүн гүнзгий санаатайгаар толгой дохив.
«Миний бодлоор, энэ нь ‘том од’ статус олсон хүнд үлдээсэн зүйл байх. Үгүй бол хэний ч гарч чадахгүй газар яагаад хаях билээ.»
Чэн багш уруу татан: «Дарга аа, ороод үзмээр байна уу?»
Ян Зицан эрүүгээ илэв. Тэр Шинмяогийн тэр үеийн үгийг мартаагүй.
— Энд гол дүр болохгүй бай. Дотор нь энэ газрын ирээдүйн эзэнд зориулсан зүйл байвал яах вэ?
«Сайтар судалсны дараа ороод үзье. Энэ хэдэн хоног яарах хэрэггүй.»
Нисдэг дэвсгэр хэдэн хүнийг тэнгэрт аялуулав. Энэ нь хүчтэй салхийг салгаж, дээрх хүмүүс өндөр хурдаар хөмрүүлэгдэхгүй байх нь жам ёсны хэрэг.
Чэн багш зах дээр хэвтэн доош харав.
Доорх газар бүдэгхэн тэгш бус тэгш өнцөгт хэлбэртэй. Гадна тал нь хэзээ ч төгсгөлгүй эмх замбараагүй үнс мэт. Энэ нь эмх замбараагүй харанхуйд оршдог мэт. Энэ бол гарагийн тив биш.
«Өөрийн биеэ энд газар болгон үлдээсэн нь…» Чэн багшийн үс хүчтэй салхинд хийсч, сэтгэл хөдлөн: «Дээрх амьтдыг үржиж өсөх боломжоор хангаж чадсан нь. Энэ, үнэхээр бурхан биш гэж үү?»
«Ирээдүйн бид ийм хүчин чадалтай болж чадах болов уу.»
«Тэгвэл чи хот руу буцаж өдрийн шилдэг үнэлгээ ав.»
«Яагаад.»
«Зүүдэнд бүх юм байдаг.»
……
Нэгэн уул ойн дотор, Ү Ин биеэ харуулав.
«Хэн хэн, Ян Зицан… хөө, чиний чадвар хэтэрхий үнэтэй биш бол, би чамтай жинхэнэ найз болохыг хүсэх байсан.»
Ингэж хэлээд, түүний цээжнээс нэгэн нугалах шугам хоосон огторгуй руу харвав.
……
Нисдэг дэвсгэр хурдан урагшилж байхад, гэнэт нэгэн жижиг гэрлийн бөмбөлөг аажмаар нисэн гарч, хэдэн хүний хажууд ирэв.
«Бяцхан сэтгүүлч ирлээ.» Хэдэн хүн хашгирав, «Бяцхан хөөрхөн, ирж тогло.»
Ян Зицан дөнгөж эргэж хартал, нэгэн нугалах шугам ирэв. Тэр тэр дороо ухааран ойлгов. Бяцхан сэтгүүлч «судалгаа» хийхээр ирсэн юм байна.
Тэр инээмсэглэн холбогдов:
«Ү Ин, ямар асуудал байна?»
{Ха ха, юу ч биш. Дашрамд хэлэхэд, би хэдэн жил хадгалсан сайхан дарс олсон. Орой хамтдаа ууцгаая?}
«Больё. Уржигдар чиний эрдэнийг буцаахад уулзсан. Дараагийн удаа.»
{Тэгвэл за. Гурав хоногийн дараа хэдэн том тариалангийн эзэн хамтран дурсгалын хурал зохион байгуулна. Чи заавал ир. Тэр үеэр би чамд зэрэглэлийн тулааны тухай ярья.}
«Зэрэглэлийн тулаан?»
Энэ нь «41-р үнэлгээний зөвлөх»-ийн оролцохыг зөвлөсөн тулаан биш үү. Ялбал зөвлөхөөс нэг нэмэлт шагнал олгоно.
{Чи 41-р хотоос ирсэн биз дээ. Жинхэнээр зэрэглэлээ дээшлүүлэхийн тулд, жилийн эцэст анхны 23-р хотын тэргүүлэх багийг ялах ёстой.}
«Болно. Баярлалаа, Ү Ин.»
Ян Зицан цуглаанд бага зэрэг сонирхол төрснийг харсан Ү Ин сэтгэл хангалуун инээмсэглэн, холбоог таслав.
Хоёр хүний яриа дууссаныг харсан Лү Бин хэ хэ инээн: «Энэ залуутай бид тулалдаж танилцсан гэж хэлж болно.»
«Тийм ч муугүй. Гэхдээ ийм хүнтэй хэт ойр дотно байх хэрэггүй, тохирох зай барихад л болно гэж би боддог.»
Нисдэг дэвсгэрийн дээгүүр Ли Ли Ягийн хөвөх чадвар гэнэт алга болж, хоёр метр өндрөөс хивсэн дээр буун, дахин хэдэн сантиметр үсрэв.
{Маш хөгжилтэй.}
Лү Бин бувтнан, «Бяцхан сэтгүүлч дөнгөж саяныхыг мэдэж байгаа байх.»
Хэдэн хүний харц шаа гээд хөөрхөн сүнсэн дээр тусахад, тэр эргэж хэдэн хүн рүү харав.
{Та нар бүгд над руу юу гэж харж байгаа юм бэ?}
Ян Зицан гэнэт галзуу хүн мэт царай гарган: «Дэлхийн хамгийн хөөрхөн Ли Ли Яа бяцхан гоо бүсгүй, тэр талын эргүүлэг хаалганы дотор юу байдгийг чи мэдэх үү?»
Ли Ли Яа нисэн ирж, Ян Зицаны нүүрийг үнэрлэв.
{Би муу санааны өмхий үнэрийг үнэртэж байна~!}
«Битгий тогло. Чи ч бас мэдэхгүй гэдэгт би мөрийцье.» Ян Зицан гараа завилан хэлэв.
{Өө… би мэдэхгүй.}
Ли Ли Яа үнэхээр л урам хугарсан мэт бяцхан нүүрээ унжуулав. Яг л сул тал нь хатгагдсан мэт.
Энэ бяцхан дүр төрхийг харсан эргэн тойрны хэдэн гомдолтой харц уурлан ширтэв. Ян Зицан тэр дороо тэнгэрт тулсан том алдаа гаргасан мэт мэдрэн, сандарч гараа даллан:
«Битгий ингэ. Үнэндээ бүгд мэдэхгүй. Ли Ли Яа мэдэхгүй байх нь ч хэвийн хэрэг.»
{Тийм ээ, энэ бол зөв!}
Ли Ли Яа нэгэн дороо эрч хүчтэйгээр нисдэг дэвсгэрээс гарав. Тэр шууд зугтав.
«Түүнд шат өгсөн ч, ичингүйрэн гүйчихлээ.»
«Энэ залуу.»
Лү Бин гүн гүехэн алхан ирж, хөгшин эцэг мэт гомдоллон: «Цаашид бяцхан сүнсийг дур мэдэн шоглож болохгүй. Тэд үнэн гэж бодчихно.»
«Аа ха ха.»
Ян Зицан ичингүйрэн толгойгоо маажив. Эргэн тойрны зарим хүмүүс:
«Цаашид… туслах хотын дарга хүссэн үедээ Бяцхан Ма Чао-г тэнгэрт дуудаж болно. Хэрэв бид эрдэнэс алдвал их гарз!»
Лү Бин нисдэг дэвсгэр дээрх, ил далд сэтгэцийн хүчний нүх рүү орохыг өдөөсөн барааны багийнхныг нэг тойруулан харж: «Тэгвэл та нар ороод зүрхлэх үү?»
Бүгд нэгэн зэрэг даарч чичирхийлэв.
«Бүр гэртээ харья. Оройн хоолоо бэлдэх хэрэгтэй.»
Ян Зицан гэнэт ноцтой бодолд автав, «Магадгүй өөр хэн нэгэн мэдэж болох юм.»
«Үгүй биз дээ дарга аа. Чи ямар нэг арга бодож олсон уу?»
Хэдэн хүн эргэж харав. Завилсан Ян Зицаны цээжнээс утас гарч ирэхийг ширтэв.
[Би, агуу Дөрвөлжин галт тэрэгний дарга, галт тэрэгтэйгээ холбогдож эхэллээ.]
Хэсэг хугацааны дараа нэгэн харц ирэв.
[Төв хотхон биднийг ажиглаж байна.]
«Аа, хотын дарга байна.»
Том од Бяцхан Ма Чаогоор дамжуулан асуултын агуулгыг мэдсэн мөнгөн цагаан Төв хотхон, шууд хариулав:
{Тэр дотор бүх зүйл нь тэр оршихуйн төсөөлсөн газар. Тэр үхсэн ч гэсэн, амьд байхдаа хүчтэй итгэсэн учраас, үлдэгдэл сүнс нь бодит дүр төрхийг үүсгэж, газартай хамт оршиж байна.}
«Шинмяогийн жинхэнэ эзэн, өөрөөр хэлбэл энэ газрыг үүсгэсэн тэр бурхан эмэгтэй юу?»
{Та нарын хүний нүдээр харвал, энэ нь үнэхээр гайхамшигт үйлс. Гэхдээ тэр бурхан биш, та нар түүнийг гэгээнтэн гэж нэрлэж болно. Хуурамч орны доторх барилга… энэ нь түүний байсан хуучин ертөнцийн, хүмүүсийн амнаас аманд дамжсан ариун газрын хуурамч дүр юм.}
«Ариун газар!» Хэдэн хүн гайхан, ариун газар гэх үг сонсмогц л эрдэнэс дүүрэн газар гэсэн үг!
Гэвч Төв хотхон нэмж:
{Гэхдээ тэр ч бас хуучин ертөнцийн ариун газар очиж үзээгүй. Тиймээс дотор нь жинхэнэ ариун газартай адилгүй. Энэ нь зөвхөн түүний бичвэрт тулгуурлан төсөөлсөн ариун газар юм.}
«Энэ…»
«Ийм хүчирхэг гэгээнтэн, зүрх сэтгэлдээ нандигнасан ариун газар очиж үзээгүй гэж үү?»
Хэдэн хүн энэ газар болон хувирсан гэгээнтэнг бага зэрэг өрөвдөв.
{Өмнө нь өөр төсөөллийн агуулга байсан ч, аажмаар сарнисан. Одоо үлдсэн нь хамгийн бат бөх «итгэл». Хэрэв чи орвол, өөрөө өөртөө анхаарал тавь. Учир нь чи нэгэн хүчирхэг оршихуйн зүрх сэтгэлийн хамгийн гүн рүү аялахтай адил юм.}
Үнэхээр тэр чигээрээ. Дотор нь аюулгүй биш.
Хотын дарга бүгдэд нэг үг сануулсан нь, том од Бяцхан Ма Чаогийн нүүр царайг харгалзсан байх.
«Хүчтэй итгэсэн учраас, үхсэний дараа ч энэ зөрүүд санаа тэр газрыг үүсгэсэн. Тиймээс ийм өндөр тэнгэрт нуугдсан юм.»
Ян Зицан алсын тэнгэр рүү харав.
{Түүний үлдэгдэл санаа үхсэн. Энд үлдсэн мэдээлэл удахгүй сарнина.}
Ийм учраас Ян Зицан үүдний амаар харахаар шийдэв.
Нисдэг дэвсгэр үүдэнд дахин ойртов. Эмх замбараагүй сэтгэцийн хүчний оронгийн гадна, тэр хүмүүс цугларсан тал хээрийг бүдэгхэн харж байв.
Leave a Reply